Ziet een AI profielfoto er nep uit? Eerlijk antwoord

Het eerlijke antwoord is dat het van twee heel verschillende dingen afhangt die allebei ‘AI profielfoto' heten. Een portret dat is gegenereerd uit je eigen selfies en waarop jij nog steeds herkenbaar bent, is in de kern verzorging en belichting — dezelfde categorie als de retouche van een fotograaf. Een portret dat je gezicht, je leeftijd, je postuur of je huidskleur verandert, is iets anders: dan staat er iemand op die jij niet bent, en op enig moment zit je tegenover degene die die foto heeft gezien.

Die grens is scherper dan hij klinkt, en hij is met een paar concrete vragen te toetsen. Hieronder staat waar de argwaan in Nederland vandaan komt, waar de grens precies loopt, een zelftest die je op je eigen foto kunt loslaten, en wat je wél en niet in de hand hebt.

Het debat, zonder het weg te wuiven

De argwaan is niet verzonnen. In december 2025 besteedde Computable aandacht aan fraude en kunstmatige beelden in sollicitaties. Özlem Simsek van Robert Walters zei daarin dat echte foto's — ook als ze niet perfect zijn — volgens hen “meer vertrouwen dan vlekkeloze maar kunstmatige beelden” wekken, en dat ze meerdere gevallen hebben gezien waarin duidelijk was dat de foto met AI was gemaakt. Vergelijkbare stukken verschenen bij vakmedia als werf-en.nl en talentin.eu.

Dat is een serieus signaal en het verdient geen geruststellingspraatje. Maar lees precies wat er staat: de klacht gaat over beelden die onnatuurlijk ogen en over sollicitaties die frauduleus zijn. Dat zijn twee specifieke faalvormen, geen oordeel over elke foto waar ergens een generatief model aan te pas is gekomen. Wie de kritiek serieus neemt, komt precies uit bij de vraag die dit artikel probeert te beantwoorden: aan welke kant van de streep valt jouw foto?

Wat de kritiek níet is: een regel. In de NVP Sollicitatiecode (editie 2025), de Nederlandse gedragscode voor werving en selectie, komt de foto helemaal niet voor — niet als verplichting en niet als verbod. De AI-bepaling in die code richt zich op de organisatie die AI in de selectie inzet en noemt dat gebruik ‘hoog risico'. Ze zegt niets over wat een sollicitant met zijn eigen portret doet.

De grens: verzorging tegenover een andere persoon

Een portretfotograaf verandert al honderd jaar hoe je eruitziet. Studiolicht is niet het licht in je woonkamer. Een 85mm-lens vervormt je gezicht anders dan de groothoek van je telefoon. Bij de nabewerking gaat de puist van die ochtend weg, wordt de glans op je voorhoofd getemperd en verdwijnt de losse haarlok. Niemand noemt dat misleiding, en terecht: het resultaat is jij, op een goede dag, in goed licht.

Een op jouw gezicht getraind model doet in principe hetzelfde soort werk, alleen rekenkundig. Wat het aanpast is de omgeving: licht, achtergrond, kleding, kader. Wat het niet hoort aan te passen, is je gezicht zelf.

De streep loopt dus niet tussen ‘camera' en ‘AI'. Hij loopt tussen hoe je eruitziet en wie er te zien is. Alles wat een fotograaf op de dag zelf ook had kunnen regelen — beter licht, een rustiger achtergrond, een colbert in plaats van een hoodie, een rechtere schouderlijn — valt aan de veilige kant. Alles wat de persoon vervangt, valt erbuiten.

Zelftest: aan welke kant valt jouw foto?

Zes vragen. Je hebt er geen tool voor nodig en het kost een minuut.

1. Zou een collega die je twee jaar niet heeft gezien je hier zo uit een rij halen? Zo niet, dan is de gelijkenis al weg voordat er iemand over ‘AI' begint.
2. Ligt er iets op deze foto dat over je functie of positie liegt? Een omgeving, een logo, een uniform, een setting die suggereert dat je ergens werkt waar je niet werkt.
3. Kun je je huid nog zien? Poriën, een lijntje, een oneffenheid. Als alles even glad is, is dat het duidelijkste teken van te veel bewerking — of dat nu van een schuifje in Photoshop komt of van een generator.
4. Klopt het licht met één bron? Zoek de schaduw naast je neus en de schittering in je ogen. Wijzen die twee dezelfde kant op? Zo niet, dan valt het op, ook bij mensen die niet weten waaróm.
5. Zijn de randen in orde? Brilpoot die achter je oor verdwijnt of vervormt, oorbel die halverwege ophoudt, kraag die niet doorloopt, haarlijn die in de achtergrond smelt. Hier struikelt generatie het vaakst.
6. Zou je deze foto naast je naam laten staan als je morgen bij iemand aan tafel zit? Dit is de enige vraag die er echt toe doet, en je weet het antwoord meteen.

Zakt je foto op vraag 1, 2 of 6, dan gebruik je hem niet. Zakt hij op 3, 4 of 5, dan is het geen eerlijkheidsprobleem maar een kwaliteitsprobleem — kies een ander beeld uit de reeks.

Waarom het uitmaakt uit hoeveel foto's het model leert

Dit technische punt ontbreekt in vrijwel het hele debat, terwijl het precies bepaalt aan welke kant van de streep het resultaat landt.

Bij fotoklar upload je 8 tot 15 selfies, gemaakt in verschillend licht en vanuit verschillende hoeken. Daaruit wordt een model getraind dat alleen jouw gezicht kent, en dat model genereert vervolgens de portretten. Het heeft je van meerdere kanten gezien en kan dus onderscheiden wat jóu is van wat toeval van één opname was — een schaduw, een hoek, de lens van je telefoon. Dat duurt ongeveer twee uur en je krijgt een link naar een privégalerij.

De andere techniek legt een stijlpreset over één enkele foto en heeft je gezicht nooit leren kennen. Dat is structureel beperkt: uit één opname valt niet af te leiden wat er niet op staat, dus de rest wordt ingevuld op basis van hoe gezichten er in het algemeen uitzien. Vandaar het bekende resultaat — een mooi gezicht dat lijkt op het jouwe. Voor een portret dat jou moet identificeren is dat geen detail maar het hele probleem. Dat verschil leg ik uitgebreider uit in het stuk over het zakelijk portret met AI.

Kan iemand het zien? Het eerlijke antwoord

Nee, ik ga je niet vertellen dat niemand het merkt. Dat weet ik niet, jij ook niet, en iedereen die je een detectiepercentage voorschotelt heeft het verzonnen. Er is geen betrouwbaar publiek cijfer voor hoe vaak mensen — of tools — een gegenereerd portret correct herkennen, en de recruiters uit het Computable-stuk zeggen expliciet dat ze het in sommige gevallen wél zagen.

Wat je wel kunt zeggen: de beelden die opvallen, vallen op om steeds dezelfde redenen. Te glad, te symmetrisch, te dramatisch belicht, een achtergrond die te veel op een filmset lijkt, en die randjes uit vraag 5. Een portret dat eruitziet alsof het bij een raam op kantoor is gemaakt, valt niemand op — niet omdat het slim verstopt is, maar omdat er niets bijzonders aan is.

Daaruit volgt de praktische regel voor de hele reeks die je terugkrijgt: kies het saaiste geloofwaardige beeld, niet het indrukwekkendste. De verleiding gaat de andere kant op, want de spectaculaire beelden zijn leuker om naar te kijken. Het zijn ook de beelden waar iemand over struikelt.

En dan de eerlijkste zin van dit artikel: niemand kan je beloven hoe een foto wordt gelezen. Dat hangt af van wie er kijkt, in welke branche en met welk vooroordeel. Wat je in de hand hebt, is of het beeld klopt met de persoon die straks binnenloopt.

Wat je wél kunt sturen

Je invoer. Zijn je selfies door een beautyfilter gegaan, dan heeft het model die veranderde versie van je gezicht geleerd en genereert het die netjes terug. Zet filters uit, gebruik je huidige bril en kapsel, en fotografeer bij zacht daglicht.

Je selectie. Je krijgt afhankelijk van je pakket 40, 100 of 200 beelden. Dat is er niet op gericht dat je ze allemaal gebruikt, maar dat je iets te kiezen hebt. Bekijk kandidaten op ware grootte voordat je beslist — het verschil tussen ‘verzorgd' en ‘plastic' zie je in een thumbnail niet.

De herhaling. Elk pakket bevat één gratis herhaling, precies voor het geval de gelijkenis niet klopt. Wat er níet is, is een geld-terug-garantie — die belofte doen we niet, en je moet hem bij niemand op zijn woord geloven.

Je gegevens. Je uploadt foto's van je eigen gezicht, dus dit hoort erbij: je selfies zijn biometrische gegevens onder artikel 9 AVG en worden op basis van je uitdrukkelijke toestemming verwerkt. Je selfies én het getrainde model worden 7 dagen na levering automatisch verwijderd — niet alleen de foto's, ook het model. De resultaten verdwijnen automatisch na 30 dagen, dus download ze. Direct verwijderen kan op elk moment vanuit de galerij. Opslag en database draaien bij Supabase in de EU (Frankfurt), hosting bij Vercel in dezelfde EU-regio; betalingen lopen via Stripe, transactionele mail via Resend, en de training en generatie via fal.ai — dat laatste kan buiten de EU plaatsvinden en staat zo ook in de privacyverklaring.

Waar een AI portret nooit voor is

Eén keer expliciet, want in Nederland is dit de meest voorkomende verwarring: een met AI gegenereerd portret is niet geldig voor een paspoort, een identiteitskaart of een rijbewijs. Die documenten vragen om een pasfoto volgens de biometrische norm, gemaakt bij een fotograaf of in een goedgekeurde automaat. Een AI portret hoort thuis op LinkedIn, op een teampagina, in een sprekersbio, in een persmap en in interne systemen. Loop er niet mee naar de gemeente.

Kort samengevat

‘Echt of nep' is de verkeerde vraag, en daarom is er zo weinig zinnig antwoord op te vinden. De vraag die telt is of het beeld nog steeds jou toont. Een portret uit je eigen selfies, met beter licht en een rustiger achtergrond, is verzorging — hetzelfde als wat een studio doet. Een portret dat je gezicht, leeftijd of postuur verandert, is een andere persoon, en dat wordt vroeg of laat zichtbaar in een vergaderkamer.

Loop de zes vragen af, kies het gewoonste beeld uit de reeks en gebruik de herhaling als de gelijkenis niet klopt. Verder lezen: de praktische kant staat in de tips voor je LinkedIn profielfoto, de afweging tussen fotograaf en AI in een LinkedIn foto laten maken, en de bedragen naast elkaar in wat een LinkedIn foto laten maken kost.